Kwas sorbinowy

Kwas sorbinowy (inaczej kwas sorbowy, sorbinowy, nazwa systematyczna: kwas (2E,4E)-heksa-2,4-dienowy, CH3(CH=CH)2COOH) – organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych kwasów karboksylowych. Stosowany jako konserwant, głównie w margarynie i serach. Na listach składu pożywienia, zgodnie z listą E jest kodowany jako E-200. Uważa się, że jest nieszkodliwy dla zdrowia.

Ogólne informacje
Nazwa systematyczna kwas (2E,4E)-heksa-2,4-dienowy
Wzór sumaryczny C6H8O2
SMILES CC=CC=CC(O)O
Masa molowa 112,12 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 110-44-1
Właściwości
Gęstość i stan skupienia g/cm3 ; stały
Temperatura topnienia 135 °C (408,15 K)
Temperatura wrzenia 228 °C (501,15 K)

Po raz pierwszy został otrzymany poprzez ekstrakcję z owoców jarzębiny (Sorbus aucuparia) skąd pochodzi jego nazwa.

Kwas sorbowy i jego sole hamują rozwój pleśli i drożdży w pH 3-6, natomiast wykazują ograniczone działanie w stosunku do bakterii, szczególnie bakterii kwasu mlekowego, co sprawia, że kwas sorbowy jest bardzo użyteczny przy produkcji serów. Właściwości konserwujące wzrastają w obecności soli kuchennej, cukru, kwasu propionowego, nizyny i fosforanów. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności enzymów, głównie dehydrogenaz, ale także katalazy, peroksydazy i niektórych enzymów zawierających grupy -SH. Kwas sorbowy jest skuteczny tylko w niskim pH, w stanie niezdysocjowaym. Jest on bardziej efektywny w działaniu od kwasu benzoesowego i propionowego. W organizmie ulega ?-oksydajcji. [źródło-Toksykologia Żywności pod redakcją Anny Brzozowskiej, wydanie III poprawione i poszerzone]

Sorbinian potasu (C6H7O2K, E-202) – organiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu sorbinowego.

Sorbinian potasu jest używany jako środek konserwujący do żywności, zwłaszcza serów, jogurtu , napojów i ciast. Związek ten jest często używany razem z benzoesanem sodu. Uważa się, że nie ma szkodliwego wpływu na organizm człowieka.

Działanie konserwujące sorbinianu potasu (a także kwasu sorbinowego i sorbinianu sodu) polega na hamowaniu rozwoju bakterii, drożdży i pleśni w produktach spożywczych. Dawka środka konserwującego zależy od rodzaju produktu i mieści się w zakresie 0,2 – 1,0 g/kg produktu.

zródło: wikipedia, licencja: GNU FDL, autorzy